Category: sprytne
Funkcje tablicowe #1
| 2012-03-10 | Posted by Marcin under funkcje, funkcje tablicowe, Polskie blogi IT, sprytne, zaawansowane |
|
Excel poza standardowymi funkcjami posiada również „tajemnicze” funkcje tablicowe. Zacznijmy jednak od krótkiej definicji tablicy.
Tablica jest obszarem/zakresem, w którym znajdują się dane, przeważnie liczbowe. Tablica może być jednowymiarowa (w matematyce zwany wektorem) lub wielowymiarowa. W Excelu możliwe do zastosowania są jedynie tablice do dwóch wymiarów.
Prostym przykładem tablicy jest zamieszone poniżej zestawienie ceny i wielkości sprzedaży produktów.
Mając takie dane, aż chciałoby się obliczyć wartość sprzedaży. Podchodząc w sposób najprostszy, policzylibyśmy dla każdego produktu iloczyn ceny i wielkości sprzedaży. A następnie sumę wartości sprzedaży poszczególnych produktów.
Pełną sumę można obliczyć za pomocą jednej formuły.
Pierwszą rzeczą, jaka rzuca się w oczy jest objęcie całej funkcji klamrami. Jeżeli zobaczysz taką funkcję, od razu wiesz, że jest to funkcja tablicowa.
Druga sprawa, to mnożenie zakresów a nie pojedynczych komórek.
Tak zapisana funkcja mnoży pierwszy element z pierwszego zakresu z pierwszym elementem drugiego zakresu. Następnie to samo robi z drugim, trzecim i tak dalej. Następnie te iloczyny sumuje.
Funkcję tablicową nie zatwierdza się klawiszem Enter. Aby poprawnie ją zatwierdzić, musisz nacisnąć Ctrl+Shift+Enter.
W funkcjach tablicowych, tak jak i w zwykłych, można stosować nazwy. Stworzyłem dwie: Ceny obejmująca komórki C3:C6, oraz Sprzedaż – D3:D6.
Funkcja działa identycznie jak z wpisanymi zakresami.
Plik z przykładem możesz pobrać tutaj.
W kolejnym wpisie pokażę bardziej rozbudowane zastosowania funkcji tablicowych.
Related Posts:
Unikatowe wartości #2
| 2012-03-01 | Posted by Marcin under funkcje, Polskie blogi IT, sprytne, zaawansowane |
|
W poście Unikatowe wartości, pokazałem jak za pomocą tabeli przestawnej uzyskać unikatowe wartości z listy powtarzających się pozycji. Dzisiaj pokażę, jak zrobić to samo za pomocą funkcji.
Wykorzystam tą samą listę, co poprzednio.
Dodaj nową kolumnę przed listą nazwisk. Ponumerujemy w niej nowe nazwiska. Przy pierwszym nazwisku wstaw 1. Jako, że jest to pierwsze nowe nazwisko na liście, patrząc od góry.
Następnie wpisz poniższą formułę.
Funkcja LICZ.JEŻELI sprawdza ile razy występuje nazwisko na liście zaczynającej się od góry a kończącej się na poziomie sprawdzanego nazwiska. Musisz pamiętać, żeby zablokować znakami $, początek adresu, tak, aby przeciągając funkcje w dół, pozostał na swoim miejscu.
Funkcja JEŻELI, sprawdza, czy nazwisko występuje pierwszy raz, przyrównuje wynik LICZ.JEZELI do 1. Jeżeli nazwisko występuje po raz pierwszy, zwiększa wartość z poprzedniej komórki o 1 (co oznacza, że zostało znalezione nowe nazwisko).
W naszym przykładzie, unikatowych nazwisk jest 12.
W kolumnie obok wpisz poniższą formułę i przeciągnij ją do końca listy nazwisk.
Funkcja WYSZUKAJ.PIONOWO wyszukuje, w tabeli obok, nazwisko z kolejnym numerem. Różnica pomiędzy numerem aktualnego wiersza i wiersza nagłówka podaje numer nazwiska.
Funkcja JEŻELI sprawdza, czy różnica pomiędzy numerem aktualnego wiersza i numerem wiersza nagłówka większa od numeru w ostatnim wierszu. Jeżeli tak, to oznacza to, że nie ma więcej unikatowych nazwisk na liście i wpisywany jest ciąg pusty do komórki.
Plik z przykładem do ściągnięcia tutaj.
Related Posts:
Unikatowe wartości
| 2011-11-20 | Posted by Marcin under Polskie blogi IT, sprytne, tabele przestawne |
|
Dzisiaj opiszę szybki sposób uzyskania unikatowych wartości z listy.
Znalazłem w sieci przykładową listę znanych amerykanów. Jest nieposortowana i nazwiska powtarzają się.
W prosty sposób znajdziemy unikatowe nazwiska za pomocą tabeli przestawnych.
Zaznacz nagłówek listy, komórkę A1. Na wstążce Wstawianie, wybierz Tabela przestawna.
Pojawi się okno konfigurujące tabelę przestawną.
Zmień opcje na Istniejący arkusz i w Lokalizacji zaznacz komórkę, od której ma zaczynać się tabela przestawna.
Pojawi się okno do tworzenia tabeli przestawnej.
Zaznacz pole wyboru przy nazwie pola. Przeniesie się ono do okna Etykiety wierszy.
W efekcie uzyskasz listę z unikatowymi pozycjami z pierwotnych danych.
Plik z przykładem do ściągnięcia tutaj.
Related Posts:
Sterowanie dwoma wykresami
| 2011-10-29 | Posted by Marcin under funkcje, Polskie blogi IT, sprytne, sterowanie arkuszem, Sterowanie zakresem danych, wykres |
|
Czasami jest konieczność pokazania danych szczegółowych w porównaniu z innymi okresami. Coś takiego można zrobić za pomocą sterowanego paskiem przewijania podwójnego wykresu.
Przygotowałem przykładowe dane składające się z 15 lat sprzedaży 5 produktów. Na podstawie tych danych zbuduję wykresy przedstawiające te informacje.
Obok danych wstawiłem pasek przewijania. Sformatowałem go następująco.
Wartość minimalną ustawiłem na 1 a maksymalna na 15 – liczbę obserwowanych lat.
Dodałem następnie dodatkową kolumnę, która pokazuje sumę sprzedaży dla danego wybranego suwakiem roku.
Pierwsza funkcja PRZESUNIĘCIE wybiera rok, do którego odwołuje się pozycja paska przewijania i porównuje go z numerem roku z aktualnego wiersza. Jeżeli obydwie wartości są równe, wówczas druga funkcja PRZESUNIĘCIE wpisuje wynik rocznej sprzedaży.
Na podstawie kolumn A, B i H tworzę wykres kolumnowy z dwoma seriami.
Następnie zmieniam jego formatowane. Usuwam legendę, poziome linie oraz oś Y. Zmieniam kolor serii Razem na szary a Sprzedaż na czerwony.
Dalej, ustawiam nakładanie serii na 100%. Oznacza to, że seria Sprzedaż będzie dokładnie na serii Razem. Zmniejszam również szerokość przerwy pomiędzy słupkami na 50%. Będą wówczas szersze i lepiej widoczne.
Na koniec, dodaję nad słupkami serii Sprzedaż wartość, którą reprezentuje czerwony słupek. Formatuję go niestandardowo formatem # ##0;-# ##0;; co oznacza, że wartości dodatnie i ujemne będą pokazywane, a zero i tekst nie będą. Pozwala to pokazać wartość jedynie nad czerwonym słupkiem.
W dalszej kolejności, na podstawie pozycji suwaka, używając funkcji PRZESUNIĘCIE wybieram wiersz z danego roku.
W komórkę B19 wpisuję formułę będącą tytułem wykresu.
W tytuł wykresu wpisuję odwołanie do tej komórki: =Wykres!$B$19.
Na podstawie danych rocznych wybranych za pomocą paska przewijania, tworzę wykres pierścieniowy.
Zmieniam kolory poszczególnych produktów na odcienie szarości. Następnie dodaję etykiety danych pokazujące wartości oraz udział procentowy w całości roku. Dla całego wykresu oraz dla legendy, ustawiam brak koloru dla tła i obramowania. Wykres nałożę na poprzedni, więc nie może go przesłaniać.
Na koniec, nakładam wykres pierścieniowy na poprzednio utworzony tak, aby zmieścił się pomiędzy słupkami a tytułem wykresu.
Cały plik możesz pobrać tutaj.
Related Posts:
Funkcja WYSZUKAJ.PIONOWO +
| 2011-10-16 | Posted by Marcin under funkcje, Polskie blogi IT, poprawność danych, sprytne, sterowanie arkuszem, zaawansowane |
|
Czasami zdarza się, że musimy wyszukać dane w tabeli, które są uzależnione od kilku parametrów. Na przykład daty, regionu, sprzedawcy i produktu. Funkcja WYSZUKAJ.PIONOWO potrafi to zrobić dla jednego parametru. Dzisiaj pokaże, jak pomimo wszystko zaprzęgną ją do bardziej skomplikowanych działań.
Znalazłem w sieci tabelę z danymi dotyczącą sprzedaży. Są tam pola z datą, imieniem sprzedawcy, regionem sprzedaży, produktem, wielkością sprzedaży, wartością sprzedaży, zyskiem ze sprzedaży.
Funkcja WYSZUKAJ.PIONOWO ma cztery parametry: Szukana Wartość, Tabela, Nr Indeksu Kolumny i Przeszukiwany Zakres. Szukana wartość jest wartością łączącą dwie tabele. Wyszukiwana jest w pierwszej kolumnie Tabeli. Nr indeksu kolumny określa, z której kolumny Tabeli pobierania jest wartość. Przeszukiwany zakres przyjmuje wartości PRAWDA lub FAŁSZ. Jeżeli pisana jest wartość FAŁSZ, to funkcja wyszuka wynik dla dokładnego dopasowania Szukanej wartości, jeżeli go nie znajdzie, to zwróci błąd #N/D. Jeżeli jest wybrana wartość PRAWDA, to funkcja najdzie pozycję najbardziej dopasowaną do Szukanej wartości.
Aby móc zastosować tą funkcję, trzeba mieć jedną szukaną wartość. Najprościej jest to zrobić, łącząc wszystkie pola z kolumn wyboru w jedną komórkę łącznikiem &.
Następnie dodałem drugi arkusz ze słownikami dla danych z kolumn Miesiąc, Sprzedawca, Region i Produkt.
Teraz stworzymy cztery nazwy zawierające zakresy słowników.
Zaznacz zakres słownika i naciśnij Menedżer nazw na wstążce Formuły.
W pole nazwy wpisz ‘Daty’.
Analogicznie zrób dla Sprzedawców – wpisz nazwę ‘Sprzedawcy’, dla Regionu – ‘Regiony’ i dla Produktu – ‘Produkty’.
W ostatnim arkuszu stworzymy mechanizm wybierania danych. Nagłówki są analogiczne jak w poprzednim arkuszu. Wyboru parametrów wejściowych dokonywać będziemy za pomocą listy stworzonej w sprawdzaniu poprawności danych. Naciśnij przycisk Poprawność danych na wstążce Dane.
W otwartym oknie z listy dozwolone wybierz ‘Lista’. Następnie w źródle wpisz po znaku ‘=’ nazwę ‘Daty’.
To samo zrób dla pozostałych trzech pól wyboru.
Następnie, stwórz z tych komórek, kod pozwalający wyszukać odpowiedni wiersz w arkuszu z danymi.
Mając te dane, możemy już przenosić za pomocą funkcji WYSZUKAJ.PIONOWO, dane z arkusza z danymi.
Przeciągnij funkcję na kolejne dwie komórki i zmień numer kolumny na 7 a następnie na 8.
Teraz zmieniając dane w czterech pierwszych komórkach, możesz sterować pozostałymi danymi.
Gotowy plik możesz pobrać tutaj.
Related Posts:
Jak uniknąć powielania wprowadzonych danych
| 2011-10-12 | Posted by Marcin under funkcje, Polskie blogi IT, poprawność danych, sprytne |
|
Pisałem już wcześniej o sposobach kontroli jakości wprowadzanych danych. Używałem do tego Poprawności danych na wstążce Dane. Dzisiaj napiszę o kolejnym sposobie kontroli wpisów.
Pomyśl, że chciałbyś kontrolować listę wpisywanych pozycji, tak aby były unikatowe. Żeby to zrobić, zaznacz interesujący cię zakres komórek. Następnie kliknij na Poprawność danych na wstążce Dane.
Z listy dozwolonych wpisów, wybierz Niestandardowe. W okno formuły wpisz funkcję LICZ.JEZELI.
Funkcja podaje liczbę wystąpień danego ciągu znaków w kontrolowanym zakresie. Posiada dwa parametry: Zakres i Kryteria. Zakres określa komórki, które są sprawdzane, a Kryteria porównywany ciąg znaków.
Wpisana formuła zlicza liczbę wystąpień wprowadzanego ciągu znaków we wskazanym zakresie i sprawdza, czy jest on mniejszy od 1. Czyli, czy nie występuje 
Jeżeli już jest taki wpis to pojawia się informacja o błędzie.
Oczywiście, pojawiający się komunikat, możesz dostosować do swoich potrzeb w zakładce Alert o błędzie.
Zapraszam do opisywania możliwych zastosowań tego rozwiązania.
Plik z przykładem możesz pobrać tutaj.
Related Posts:
Formanty formularza
| 2011-10-09 | Posted by Marcin under lista, Polskie blogi IT, sprytne, sterowanie arkuszem, zaawansowane |
|
We wcześniejszych wpisach pokazywałem w jaki sposób można sterować zachowaniem arkusza. Oprócz opisanych przeze mnie elementów sterujących jest jeszcze kilka innych. Dzisiaj opiszę kolejne.
Przejdź do wstążki Deweloper i naciśnij przycisk Wstaw.
Na karcie jest sześć przycisków, które będą nas interesować.
Pasek przewijania
Opisywałem go już wcześniej. Aby umieścić pasek przewijania w arkuszu, wybierz jego przycisk a następnie narysuj kształt w arkuszu. Następnie najedź na niego i kliknij prawym przyciskiem i wybierz Formatuj formant. Otworzy się okno dialogowe.
Można w nim określić wartość startową paska, jego wartość minimalną i maksymalną oraz komórkę w której będzie podawana jego pozycja. Po wybraniu parametrów paska, przesuń go i zobacz jak zmienia się wartość w komórce docelowej.
Pole kombi
Pole kombi jest rozwijalną listą z możliwością jednokrotnego wyboru. Bardzo często występuje w programach, więc myślę, że jego zasada funkcjonowania jest Ci znana .
W oknie formatowania są dwa główne parametry. Zakres wejściowy, w którym określasz z jakiego zakresu komórek pobierana jest lista pozycji. Możesz podać bezpośrednie adresy lub też stworzyć Nazwę i przypisać do niej funkcje wybierającą zakres. Na przykład funkcję PRZESUNIĘCIE.
W efekcie końcowym, otrzymasz to.
Pole wyboru
Pole wyboru pozwala zaznaczać lub odznaczać opcje. Wynikiem jest wartość PRAWDA lub FAŁSZ w zależności od stanu pola wyboru.
Pierwszym parametrem jest stan początkowy pola wyboru. Drugim, jak zwykle, komórka, w której podawany jest stan.
Pokrętło
Pokrętło jest podobnym formantem jak pasek przewijania. Z założenia jednak ma służyć jako element zmieniający wartość w komórce.
Analogicznie jak w przypadku paska przewijania, pierwszy parametr określa wartość startową pokrętła. Jego wartość minimalną i maksymalną określają dwa kolejne parametry a ostatni – komórkę, w której będzie podawana jego pozycja.
Pole listy
Pole listy jest analogicznym formantem jak pole kombi. Jedyną różnicą jest wyświetlanie listy bez konieczności jej rozwijania.
Parametry są również analogiczne od pola kombi.
Przycisk opcji
Umieszczając klika tych formantów w arkuszu masz możliwość wybory jednej opcji z kilku. Po wybraniu innej, poprzednio zaznaczona, wyłączy się. Wynikiem działania tych formantów jest numer aktualnie zaznaczonej opcji.
Parametry są analogiczne jak w przypadku pola wyboru.
Plik z przykładami możesz pobrać tutaj.