Czym jest Excel? Bardzo podoba mi się, jak często na to pytanie odpowiadają (bez używania trudnych zwrotów) osoby dopiero zaczynające z nim pracę lub osoby z niewielkim doświadczeniem w tym programie.
Excel jest programem, w którym możemy tworzyć tabelki, wprowadzać i wykonywać obliczenia na danych, robić wykresy.
Jest to dosyć duże uogólnienie i ograniczenie możliwości Excela, ale na początek taka definicja nam wystarczy. Rozpocznijmy zatem pracę z Excelem. Będziemy posługiwać się Excelem w wersji 2010, w polskiej wersji językowej.
Po uruchomieniu Excela zobaczymy na ekranie podobny widok:
Możemy już rozpocząć pracę z arkuszem. Nawet jeśli wcześniej w ogólnie nie używałeś Excela, to wystarczy zapamiętać kilka rzeczy, znaleźć je u siebie w Excelu i już możemy pracować w programie: wstążka, pole nazwy, pasek formuły i obszar arkusza (po prostu arkusz).
Na poniższym obrazku zaznaczyłem je różnymi kolorami:
Arkusz (bordowa ramka)
Arkusz wygląda jak kartka w kratkę. To tu wprowadzamy dane oraz wykonujemy na nich obliczenia. Pojedyncza kratka w arkuszu to komórka. Arkusz składa się z wielu komórek, jest też podzielony na kolumny oraz wiersze.
Pojedyncza komórka leży zawsze na przecięciu kolumny i wiersza i kolumny. Kolumny są kolejnymi literami alfabetu (zobacz nagłówki kolumn na samej górze bordowej ramki), wiersze oznaczone są kolejnymi liczbami (nagłówki wierszy po lewej stronie bordowej ramki).
Każda komórka w arkuszu ma swoją nazwę (adres), którą tworzy nazwa kolumny oraz numer wiersza. Zaznaczona komórka nazywa się komórką aktywną i w arkuszu wyróżnia się od innych komórek tym, że jest otoczona pogrubioną obwódką. Na zamieszczonym obrazku aktywną komórką jest komórka A1. Nagłówki kolumny i wiersza, w których znajduje się zaznaczona komórka również są zaznaczone.
Jeśli wpiszemy coś na klawiaturze i naciśniemy Enter, to zostanie to wprowadzone właśnie do tej zaznaczonej komórki.
Do komórek możemy wpisać prawie wszystko. Zacznijmy od tego, że możemy wpisywać zarówno liczby jak i tekst.
Klasyczna tabelka składa się właśnie z nagłówków, które tworzą komórki do których wpisany jest tekst oraz z komórek, w których wpisane są liczby.
Po wpisaniu liczby lub tekstu do komórki zatwierdzamy nasz wpis naciskając Enter bądź naciskając jeden z klawiszy kursora.
Wstążka (żółta ramka)
Wstążka jest miejscem, gdzie znajdują się najbardziej przydatne polecenia używane podczas pracy z programem. Wstążka podzielona jest na karty (Narzędzia główne, Wstawianie, Układ strony, itd.). Zawsze widoczna jest tylko jedna karta. Karty zmieniamy klikając po prostu na nie.
Nie masz tych samych kart, co na załączonym obrazku? Niektóre karty pojawiają się po zainstalowaniu dodatkowego oprogramowania, dodatku lub po zmianie opcji. Są też niewidoczne przy uruchomieniu programu karty kontekstowe, ale o tym w innym odcinku.
Po włączeniu Excela aktywna jest karta Narzędzia główne, na której znajdują się najczęściej używane polecenia przez większość użytkowników Excela. W lewym górnym rogu żółtej ramki widoczny jest też przycisk Plik. Zajmiemy się nim w jednym z kolejnych odcinków.
Pole nazwy (zielona zaokrąglona ramka, z lewej strony)
W tym miejscu widzimy, jaki jest adres aktywnej komórki. Przy wchodzeniu w bardziej zaawansowane tematy będziemy to pole wykorzystywać również do innych celów, ale o tym w swoim czasie.
Pasek formuły (zielona ramka, z prawej strony)
To tu będziemy tworzyć, oglądać i zmieniać obliczenia. Jeśli zaznaczymy komórkę, to zobaczymy na tym pasku to, co jest w tej komórce.
Możemy też tego paska użyć do wprowadzania danych do komórki, natomiast przy wpisywaniu liczb lub tekstu jest to mniej wygodne niż bezpośrednie wprowadzanie do komórki.
Po lewej stronie na pasku formuły jest widoczny symbol fx. Kliknięcie na ten symbol otworzy nam okno z formułami, gdzie będziemy mogli wybrać dowolną formułę z wszystkich dostępnych.
To wszystko w dzisiejszym odcinku. Do zobaczenia w kolejnym odcinku!
