VIII. Spotkanie Regionalnej Lubelskiej Grupy Microsoft

By gsgalezowski on Marzec 31st, 2013

Nowy plakat: Networking w Virtual Machine Manager 2012!

By Joanna Subik on Marzec 31st, 2013

Kilka dni temu ukazał się długo oczekiwany plakat dotyczący sieciowości w VMM 2012!. Plakat może pomóc m.in.:

  • w zaplanowaniu komponentów sieciowych VMM poprzez użycie logicznych podglądów sieci VM, wirtualizacji sieci itp.
  • w konfiguracji komponentów wchodzacych w skład sieci
  • w rozumieniu sieciowego modelu obiektowego oraz relacji pomiędzy poszczególnymi obiektami

Zapraszam do pobrania!

[EN] Start Coding for Fun! Get Achievements!

By koprowskit on Marzec 31st, 2013

I’m not a coder. And I’m not a developer too. But… occasionally I’m using Visual Studio for part of my projects oriented for SQL Server, SharePoint or Azure Services. But always, always I love fun and enjoy sharing something named “Grywalizacja” (in my natural language) which means living with the part of daily gaming between […]

Konfiguracja SMTP RELAY i STunel dla usługi Office 365

By Adrian on Marzec 31st, 2013

Wybierając usługę Office 365, która wspiera połączenie TSL, napotykamy się z problemem wysyłania wiadomości przez urządzenia, aplikacje, które nie wspierają szyfrowanych połączeń. Rozwiązaniem tego problemu, jest instalacja lokalnego serwera SMTP, pełniącego role przekaźnika między Office 365, a urządzeniami/aplikacjami.

 

Poniżej przedstawię sposób konfiguracji serwera SMTP na Windows Server 2008, działającego jako przekaźnik.

Instalacja lokalnego IIS SMTP Relay Server

Przed instalacją swojego serwera SMTP, powinniśmy najpierw uzyskać informacje, jak nazywa się nasz serwer w Office 365. Aby tego dokonać musimy wykonać następujące kroki:

  1. Logujemy się do naszej subskrypcji Office 365
  2. Klikamy na zakładkę Outlook
  3. W prawym górnym rogu wybieramy Opcje, następnie Informacje
  4. W tym miejscu powinna być sekcja „External SMTP setting”

 

 

Serwis SMTP dodajemy za pomocą Serwer Managera (Start->Administrative Tools->Server Manager->Features->Add Features->SMTP Server). Po poprawnej instalacji SMTP, musimy zmodyfikować kilka rzeczy. Przechodzimy do konsoli zarządzania serwisem SMTP ( Start->Administrative Tools->Internet Information Services (IIS) 6.0 Manager.).

 

  1. Otwieramy opcje Default Virtual Server, następnie przechodzimy do zakładki Access i klikamy przycisk Relay

 

 

Dodajemy adresy IP wszystkich hostów, z których chcemy zrobić przekierowanie lub zaznaczamy ”All Except the list below” i zostawiamy puste pole, aby umożliwić łączenie się wszystkim urządzeniom w naszej sieci wewnętrznej.

 

Następnie klikamy na zakładkę Messagess i ustawiamy maksymalny rozmiar wiadomości (dla Office 365, jest to 25MB)

 

 

Ostatnia opcja którą chcemy zmodyfikować, znajduje się w zakładce Delivery. Klikamy na przycisk Advanced

 

W polu „Fully-qualified domain name” określamy nazwę przekaźnika SMTP.

Pole „Smart host”, uzupełniamy nazwą serwera usługi Office 365. (pod51xxx.outlook.com)

 

Ważne: Aby nasza poczta nie trafiała do Spamu, musimy dodać adresy IP przekaźników  do „Allow List” w Office 365.

 

Aby zapewnić szyfrowane połączenie do usługi Office 365, skorzystamy z bezpłatnego narzędzia, konwertującego nie szyfrowane połączenia na szyfrowane. STunnel, bo o nim mowa, konwertuje nie szyfrowane połączenia do standardu SSL lub TSL. Możemy pobrać go ze strony: : http://www.stunnel.org/downloads.html?extra=/binaries.html

 

Konfiguracja Stunel dla Office 365

Krok 1 – Instalacja

Po instalacji, konfigurujemy Stunel w trybie uruchamiania jako serwis. Aby to wykonać, przechodzimy do START>All Programs>stunnel>Service Install.

 

Krok 2 – Konfiguracja pliku konfiguracyjnego.

Plik konfiguracyjny wygląda tak:

# Stunnel configuration file for Office 365 SMTP and POP3

# GLOBAL OPTIONS

client = yes

output = stunnel-log.txt

debug=4

taskbar=yes

 

# SERVICE-LEVEL OPTIONS

 

[POP3 Incoming]

accept = 110

connect = podXXXXX.outlook.com:995

 

[SMTP Outgoing]

protocol = smtp

accept = 25

connect = podXXXXX.outlook.com:587

 

Za pomocą tych ustawień Stunel, nasłuchuje porty 110 I 25, a następnie szyfruje je na odpowiednie porty SSL.
Po zapisaniu zmian w pliku konfiguracyjnym uruchamiamy Stunel serwis.

Krok 3 – Weryfikacja poprawności działania.

Aby zweryfikować poprawność działania Stunel, otwieramy CMD i uruchamiamy.

netstat -an |more

Poniżej są przedstawione porty, które są nasłuchiwane:

 

 

W tym momencie mamy poprawnie skonfigurowany oraz działający  serwer SMTP Relay.

[EN] Reminiscence Boulevard: SQL Folks in Exeter, Maidenhead, Midlands.

By koprowskit on Marzec 30th, 2013

In March I had great, great pleasure for speaking three times in United Kingdom (in fact in England). I spent about week in England with three SQL Server UK Community Groups: in Exeter, Maidenhead and Birmingham. Phase One: Exeter | 8th & 9th March SQL Saturday, completely free training day oriented for SQL Server technology […]

Licencje i wdrażanie Project Server 2013 w chmurze. Project on-line i Project Pro for Office 365

By Sebastian Wilczewski on Marzec 29th, 2013

Kilka tygodniu po wprowadzeniu do oferty Microsoft Project Server 2013 firma Microsoft umożliwiła korzystanie z tego rozwiązania w chmurze – w postaci usługi  Project on-line i Project Pro for Office 365. Dzięki temu możliwe jest:

  • przetestowanie zaawansowanego rozwiązania klasy PPM (Project Portfolio Management) bez wysiłku wdrożeniowego, związanego z samodzielny wdrażaniem rozwiązań tej klasy oraz kosztów związanych z wdrożeniem pilotażowym,
  • uniknięciu kosztów zakupu sprzętu, na którym instalowane by było to rozwiązanie, przy klasycznym sposobie testowania,
  • zapoznanie się z funkcjonalnością EPM 2012 (Project Server 2013) bez konieczności zakupu pełnych licencji.

Możesz również zapoznać się z ogólnymi zasadami licencjonowania rozwiązań on-line.

Osoby zainteresowane testowaniem usługi “Project on-line with Project Pro for Office 365”, mogą skorzystać z poniższego łącza.

Opis usługi “Project on-line with Project Pro for Office 365” dostępny jest tutaj.

Szczegółowe opis jak rozpocząć testowanie usługi dostępny jest na tej stronie.

Naprawa uszkodzonego harmonogramu opublikowanego na Microsoft Project Server

By Sebastian Wilczewski on Marzec 29th, 2013

Raz na jakiś czas ma kontakt z harmonogramie, które opublikowane są na serwerze Project Server 2010 które są uszkodzone. Uszkodzenia objawiać się może na wiele sposobów. Najczęściej ostatecznym skutkiem jest to, że harmonogram nie może być opublikowana (użytkownik dostaje powiadomienie z kolejki Project Server o tym, że akcja publikowania, lub raportowania się nie powiodła).

Przyczyn uszkodzenia harmonogramu może być wiele:

  • podczas publikowania zapisywania/harmonogramu nastąpiła utrata połączenia pomiędzy Microsoft Project a Microsoft Project Server 2010,
  • użytkownik podczas pracy z harmonogramem wykonał wiele akcji kopiowania/wycinania zadań, co spowodowało że identyfikatory zadań (GUIDu zadań) zostały z nieprzewidywalny sposób zmienione/zaktualizowane,
  • ręczne manipulowanie wpisami w bazach Microsoft Project Server (firma Microsoft wyraźnie przestrzega przed takimi praktykami),
  • inne sytuacje

Często problem może być na tyle ukryty, że nie jesteśmy w stanie odtworzyć harmonogramu z kopii zapasowej (poprawna wersja odtworzona z kopi zapasowej, byłaby zbyt stara). Ostatni zacząłem korzystać z ciekawej funkcjonalności pozwalającej na naprawę takiego harmonogramu. Nazywa się ona “Zapisz do udostępniania”. Funkcjonalność ta nie jest dostępna standardowo na wstążce i wymaga dostosowania wstążki. Aby naprawić harmonogram za pomocą tej funkcji należy:

  1. Wybrać polecenie Zapisz do udostępniania.
  2. Wskazać lokalizację pliku (po zapisaniu harmonogram na serwerze zostanie zablokowany do edycji).
  3. Otworzyć plik (Polecenie Plik – > Otwórz)
  4. Wskazać zapisany wcześniej lokalny plik.
  5. Wybrać polecenie Plik -> Zapisz jako.
  6. Zapisać plik na serwerze (podczas zapisywania nie będzie możliwa zmiana nazwy harmonogramu).

Po wykonaniu powyższych operacji harmonogram powinien zostać naprawiony.

Uwaga – ubocznym efektem operacji będzie to, że osoba która wykonywała akcję Zapisz do udostępniania, stanie się menedżerem stanu dla zadań w tym harmonogramie.

Przy okazji narzędzie “Zapisz do udostępniania” stanowi ciekawą możliwość pracy offline z harmonogramem Project, zapisywanym na Project Server.

Pisząc ten artykuł inspirowałem się następującym źródłem http://www.projectserverhelp.com/Lists/Posts/Post.aspx?ID=197

Pełna harmonia produktów Microsoftu

By Marcin Karbowiak on Marzec 29th, 2013

Stosunkowo niedawno zostałem posiadaczem smartfona z Windows Phone 8. Zaślepiony obietnicą pełnej synchronizacji z windows’em 8 postanowiłem kupić nowe okienka.
Wcześniej korzystałem wymiennie z Ubuntu i Win 7, oczywiście w zależności od wymagań zadania jakie musiałem wykonać na moim desktopie, zaś smarfon pracował pod kontrolą najnowszego na tamtą chwilę Androida 4.2.1. O współgraniu ze sobą tych ekosystemów nie było mowy, a jak jest w przypadku produktu giganta z Redmond ?

Początkowo byłem lekko zniesmaczony ograniczeniami jakie niosła za sobą ta zmiana. Szybko jednak odnalazłem się w nowym „świecie” i z każdym kolejnym dniem kąciki moich ust podnosiły się coraz bardziej, aż do pełnego uśmiechu. Co spowodowało u mnie tą nieoczekiwaną radość ? Właśnie wspomniana harmonia oraz spójność moich urządzeń. Z telefonu korzystam mniej, ponieważ nie mam potrzeby grzebania w nim, bo i po co? Wszystko działa znakomicie, a to samo mogę powiedzieć o Win 8 na moim PC. Wiadomości, Facebook, zdjęcia, kalendarz i poczta synchronizują się automatycznie. Jednakowy interfejs pomaga w codziennych czynnościach. Kafelki… na 23 calowym ekranie, czy ponad 4 calowym wyświetlaczu, wszędzie wyglądają tak samo przyjemnie dla oka.

Jeśli jesteście posiadaczami najnowszej odsłony systemu operacyjnego Microsoftu oraz zbliża się czas wyboru nowej „słuchawki”, to jak najbardziej zachęcam do zapoznania się z Windows Phone 8. 

Networking in Virtual Machine Manager

By Łukasz Kałużny on Marzec 29th, 2013

Na stronie MSFT pojawił się do pobrania schemat opisujący logikę i konfigurację sieci w System Center 2012 Virtual Machine Manager 2012 SP1. Dostępne do pobrania tutaj.

Spokojnych Świąt i smacznych jajek!

By Kamil Skalski on Marzec 29th, 2013

Good bye, Google Reader …

By Joanna Subik on Marzec 29th, 2013

Pora rozejrzeć się za nowym czytnikiem. Macie jakieś pomysły?

Do pobrania – Generator Losowych Czterocyfrowych Kodów PIN

By Excel-Akademia.pl on Marzec 29th, 2013

Źródło: Strona Excel-Akademia.pl artykuł Do pobrania – Generator Losowych Czterocyfrowych Kodów PIN

Generator Losowych Czterocyfrowych Kodów PIN Opublikowany na stronie Excel-Akademia. Continue Reading

Mobilność maszyn wirtualnych w Hyper-V

By Łukasz Kałużny on Marzec 28th, 2013

We wtorek drugiego kwietnia na WGUiSW będę prowadził prezentację o Hyper-V pod tytułem “Mobilność maszyn wirtualnych w Hyper-V”Opowiem o mechanizmach, które umożliwiają naszym maszyna wirtualnym posiadaniem małego ADHD w przemieszczaniu się pomiędzy różnymi hostami Hyper-V zaczynając od pierwszej wersji, czyli 2008, a kończąc na 2012 pokazując jak wirtualizacja od MSFT ewoluuje na tym przykładzie.

Strona spotkania na WSS – link oraz Facebooku – link

Spotkanie dostępne będzie również online pod adresem https://meet.lync.com/wguisw/pawel.plawiak/36MDF57F

Mapa integracji System Center 2012 SP1

By Łukasz Kałużny on Marzec 28th, 2013

Kamil wrzucił dziś ciekawy wpis na swoim blogu zawierający link do mapy integracji/powiązań produktów z rodzinny System Center 2012 SP1.

Kurs Zabbix Część 6: Protokół SNMP

By Arkadiusz Siczek on Marzec 28th, 2013

Rok 1987 jest uważany za początek rozwoju protokołów do zarządzania sieciami. Wtedy właśnie pojawił się SGMP (z ang. Skrót od Simple Gateway Management  Protocol). Nie mieliśmy wtedy jednak do czynienia z czymś rozbudowanym, a jedynie z protokołem umożliwiającym monitorowanie bramek. Wraz z rozwojem zapotrzebowań, zaczęto projektować nowe protokoły, umożliwiające monitorowanie innych urządzeń sieciowych. W 1988 roku zebrała się Komisja Architektury Internetu (IAB), której celem było zatwierdzić wybrane z nich protokoły. Wśród nich znalazł się SNMP, czyli prosty protokół zarządzania siecią (z ang. Simple Network Management Protocol). Początkowo zastosowanie protokołu miało być krótkoterminowe, a zastąpiony miał zostać inną, bardziej rozbudowaną technologią. Rzeczywistość okazała się jednak inna. To co początkowo wydawało się wadą, czyli prostota budowy protokołu, okazało się zaletą, gdyż szybka i łatwa implementacja umożliwiła jej zastosowanie w większości urządzeń sieciowych. Obecnie możemy korzystać z SNMP w wersji 3.

Protokół SNMP zakłada istnienie dwóch typów urządzeń:

– zarządzanych

– zarządzających

Pierwszy typ  uruchamia usługę zwaną agentem SNMP, której celem jest przechowywanie informacji o stanie urządzenia. Natomiast drugi posiada menedżera SNMP, który ma zadanie odczytywania  odpowiednich zmiennych. Protokół SNMP zawiera także element zwany „pułapką”. Pułapki może wysyłać agent do menedżera. Ma to na celu informowanie o zaistnieniu nowych, nieprzewidzianych zdarzeń.

SNMP korzysta z bazy danych MIB (z ang. Management Information Base). Jest to baza informacyjna, w której do każdego elementu została przypisana wartość. Obiekty przechowywane są na liście o drzewiastej strukturze. Aby uzyskać dostęp do konkretnych danych, należy podać przypisany do niej kod. Budowa standardowej bazy danych MIB jest opisana w RFC 1213. Specyfikacja opisująca standardową bazę danych MIB, zwaną MIB-I, składa się z blisko 100 definicji. Można je podzielić na 8 grup, zawierających innego rodzaju obiekty:

1. Obiekty systemowe – zawierają informacje o statusie zarządzanych urządzeń.

2. Interfejsy – informacje o interfejsach, np. licznikach.

3. Tablice translacji – konwersja adresów protokołu IP na inne protokoły.

4. IP – obiekty protokołu Internet Protocol.

5. ICMP – obiekty protokołu Internet Control Message Protocol.

6. TCP – obiekty protokołu TCP (Transmission Control Protocol).

7. UDP – obiekty protokołu UDP (User Datagram Protocol).

8. EGP – obiekty protokołu EGP (Exterior Gateway Protocol).

 

Część drzewa kodu OID przedstawia poniższy rysunek :

Baza MIB doczekała się drugiej wersji. Druga wersja została utworzona w celu wyeliminowania wad tej pierwszej. Wady, o których mowa to:

-brak opisów obiektów, które są używane do zarządzania pracą regeneratorów i mostów,

-nie zdefiniowanie mediów takich jak: kabel koncentryczny, skrętka nieekranowana, światłowód,

-brak otwartych standardów, uniemożliwiał jego dalszy rozwój.

 

Ze względu na ogromne rozbudowanie bazy MIB, nie będę zamieszczał opisu każdego kodu, a jedynie przedstawię przykładowy opis wyjaśniający opis działania. Dokładny opis każdego kodu można znaleźć na witrynie:

http://www.alvestrand.no/

Przykładowy kod 1.3.6.1.2.1.2.2.1.10.4 odnosi się do czwartego portu sieciowego w urządzeniu. Aby go monitorować należy ten parametr przypisać w polu SNMP OID dotyczącym Itemu danego urządzenia, a następnie przypisać odpowiedni parametr w polu „Key”.

Objaśnienie (wg. strony http://www.alvestrand.no) każdej części kodu wygląda następująco:

1.3.6.1.2.1.2.2.1 – ifEntry

1.3.6.1.2.1.2.2 – ifTable

1.3.6.1.2.1.2 – SNMP MIB-2 Interfaces

1.3.6.1.2.1 – SNMP MIB-2

1.3.6.1.2 – IETF Management

1.3.6.1 – OID assignments from 1.3.6.1 – Internet

1.3.6 – US Department of Defense

1.3 – ISO Identified Organization

1 – ISO assigned AIDS

Czwórka na końcu to oczywiście oznaczenie czwartego interfejsu.

 

Jeżeli chodzi o zastosowanie w Zabbixie to przykładowy Item z SNMP OID 1.3.6.1.2.1.2.2.1.10.4 oraz wartością key „ifInOctets4” oznacza, że monitorujemy prędkość wychodzącą czwartego interfejsu sieciowego urządzenia.

Najczęściej można skorzystać z gotowych szablonów. Większość modeli popularnych producentów sprzętu posiada gotowe do pobrania szablony ze strony Zabbix.com. Jeżeli jednak posiadane przez nas urządzenie nie ma swojego odpowiednika w bazie, wszystkie parametry musimy znaleźć sami. Pomoże nam w tym polecenie:

Snmpwalk

W zależności od zastosowanego w naszej sieci urządzenia musimy zastosować odpowiedni skrypt. Różnice są takie, że np. SNMP w wersji pierwszej nie wymaga uwierzytelniania, natomiast nowsze już tak.

Przykładowa komenda do połączenia z urządzeniem wygląda następująco:

snmpwalk -v 3 -u nazwaużytkownika -l authPriv -a MD5 -A hasło  -x DES -X hasło 10.0.6.1

 

Wynik polecenia umożliwi nam przeglądanie bardzo rozbudowanej bazy danych. Wiedząc jednak czego szukać, możemy znaleźć przydatne dla nas informacje.

Przykładowo część:

IF-MIB::ifDescr.1 = STRING: port11

IF-MIB::ifDescr.2 = STRING: port12

IF-MIB::ifDescr.3 = STRING: port13

IF-MIB::ifDescr.4 = STRING: port14

IF-MIB::ifDescr.5 = STRING: port15

IF-MIB::ifDescr.6 = STRING: port16

IF-MIB::ifDescr.7 = STRING: modem

IF-MIB::ifDescr.8 = STRING: ssl.root

IF-MIB::ifDescr.9 = STRING: ssl.INT_DMZ,

wyjaśnia nam, któremu portowi odpowiada która końcówka kodu OID.

 

Oczywiście, za pomocą SNMP możemy także monitorować serwery. Konieczne jest, aby posiadały obsługę tego protokołu. W przypadku największych producentów sprzętu nie jest to problem. Razem z urządzeniami dostarczane jest specjalne oprogramowanie do zarządzania gdzie możemy tę funkcję włączyć. Przykładowo, w przypadku HP jest to aplikacja o nazwie ILO, a u Dell to DRAC.

Temat SNMP będziemy jeszcze omawiać w części praktycznej. Pokażę dokładnie jak podłączać urządzenia pod nasz system.

W nastepnej części omówimy Zabbix Proxy.

Poprzednie części:

Część 5:Techniki monitorowania – Zabbix Agent

Część.4: Moduły Zabbixa